14 Kasım 2013 Perşembe

Kader..

Yazmadığım süre içerisinde ne çok şey oldu anlatamam. Koca beyle Roma gezimiz süper geçti. Daha doğrusu ilk 2 günü süper geçti. Günde en az 20,000 adım atmışız, ıh demeden benimle birlikte gezdi. Roma'da ayak basmadık yer bırakmadık. Ne güzel fotoğraflar çektim sizinle paylaşmak için. Neler yazacağımı filan planladım kafamda ama kader dedik ya gene karmakarışık bir post olacak bu...

Roma'da meşhur olan ne varsa yaptım, makarnanın pizzanın ve dondurmanın dibine vurdum, tiramisuları yuttum, şarapları götürdüm. Çok aşırı yürüdüğümüz için yarım kilo alarak dönmüşüm ama olsun sorun değil diyorum. Koca bey de bir damla alkol almadı, ben içtim karşısında tadına bile bakmadı. Bi de pek iyiydi.Sonra....

Roma gezimizin 3.gününde koca beyin dayısının hastaneye kaldırıldığını ve durumunun ciddi olduğunu öğrendik. Daha sonra hastane işleri, haberleşmeler vs. benle olduğu sürenin yarısında telefonla konuştu. Diğer yarısında da boş gözlerle gezdi dolaştı. Dayısını çok sevdiği için gerçekten üzüldü ve zevk alamadı artık. Ben her zamanki bencilliğimle, buradan beri ne yapabiliriz ilk defa geldik bari hakkını verelim mantığıyla hareket ettim ve gezip dolaşmaya devam ettim. Sonuçta kan bağım yok, severdim iyi adamdı ama o kadar, gönül bağım yoktu anlayacağınız, üzüldüm üzülmesine ancak bu benim moralimi aşırı bozmadı.

Döndük, dayımız hastanede olduğundan eşim hep hastane işleriyle uğraştı, annesini teskin etti filan derken ben yanlız 3 gün geçirdim. doğru düzgün uğramaz oldu ama haklı sebepleri olduğu için ses etmedim. Bunların ailesi de sürekli hasta oluyor filan diye salak salak düşünürken Allahın sopası beynime zonk diye vurdu. Abimin kanser olduğunu öğrendim. ŞOOKKK... İşyerindeydim ve öğrenince kapımı kapatım çocuk gibi bağıra çağıra 5 dakika ağladım. Millet merak etti ama bişey demedim, hastanedeki dayımız kötü olmuş filan diye geveledim ama yandım, yangın yeri gibiyim. Hemen eşime söyledim doktor ayarlandı testler filan yapılıp hastalığın seyri öğrenildikten sonra tedavi yapılacak,. Annemize babamıza söylemiycez, abim iştemiyor çünkü üzülüp moralimizi bozabilirler. Ben ilk şokta ağladım ama şimdi gene toparladım hiçbişey yokmuş gibi aşırı soğukkanlı kimliğime büründüm. Dışarıdan ne gamsız dedikleri cinstenim. Ama hiçkimseyle paylaşamayacağım bir yük altına girdim. Ertesi gün de dayımız vefaat etti. Çok pis bir uğursuzluk var üzerimizde ama gene de Allaha isyan yok, beterin beteri vardır derler ya çok doğru. Şimdi abim sigara içmez, içki içmez, kavgacı-sinirli biri değil, eşiyle çocuklarıyla mutlu, benim gibi ne bulursa götürmez, yemesine içmesine dikkat eder, kansorejen maddeler var diye kola, hazır yiyecekler almaz aldırmaz, niye oldu bu yahu??? Ben kendim olsam bi açıklaması var ama böyle bir adam, nası yani...

Şimdi bulut gibi dolaşıyorum, uzaktan bakınca bembeyaz pamuk gibi gözüküyorum ama yaklaşıp içine girdikçe yoğun sisten başka bişey değilim.

8 yorum:

hayattankesintiler dedi ki...

basiniz sagolsun ve cok cok gecmis olsun. Kanser oyle bir hastalik ki onunla inatlasip galip gelmek lazim. Yenebilen pek cok insan var artik. Umarim abiniz de eski sagligina kavusur. Rabbim onu size bagislasin.
Uzaklardan selamlar,sevgiler...

ömür dedi ki...

Dayınız için başınız sağolsun canım.
Abine acil şifalar diliyorum,allah yardımcınız olsun.

Fadis Hertelden dedi ki...

Çok geçmiş olsun ve dayınıza da Allah rahmet eylesin.

... dedi ki...

Sevgili Bulut,
Allah'tan geldigini unutma,
"Neden bizim basimiza geldi ki!?" demeyi unut...
Hersey bizim icin lafi vardir ya..
Iste o hersey bu her sey canim...

Benim de son zamanlarda yasadigim bir imtihan var.
Benim de basima geldi bisey, inanamiyorum...soylemesi bile garibime gidiyo, ama oyle.
Benim bile!
Sonra, benim de insanlardan bir insan oldugumu hatirlayinca, "neden?" sorusunun yerine, " nasil sukredebilirim" aliyor.

Iki bulut toslasti!:))))

SKINNY dedi ki...

Esinin basi sagolsun. Senin de abin umarim en kisa zamanda iyilesir. Dualarim seninle.Hayat boyle bir sey iyi gunler ve kotu gunleri birlikte yasiyorsun. Tatilinin iyi gecmesine sevindim.

mariposa dedi ki...

Herkese çok teşekkür ediyorum, hayat devam ediyor ve ben sağlam durmak mecburiyetindeyim. Tabiatım gereği cöküş yaşadıktan sonra hemen toparlanıyorum ve hafızam olayları/acıları silme eğilimine giriyor. Yani yakında eski mariposa olurum, hatta oldum bile...

Mucize dedi ki...

Başınız sagolsun ve buyuk geçmiş olsun. Dua ve morellri yuksek tutarak asacaginiza inanıyorum.

Terazi dedi ki...

Bloglardan uzak kalmanın sonucu :(

Önce abine acil şifa dilerim.
Ve başınız sağolsun.

Bazen her şey üst üste gelir gerçekten de. Allah yardımcınız olsun.