2 Şubat 2010 Salı

Dişsiz Canavar

Rejim maceralarımdan sonra diş maceram da başladı nihayet. Çenem çift taraflı ağrıyordu, 3 ay kadar önce bir doktora muayene olduğumda çekilen röntgenler ve kontroller sayesinde 4 tane nurtopu gibi çürük olduğunu hatta bunlardan birinin kanal tedavisine gidebileceğini öğrenmiştim. Geçen hafta ağrılarım artınca bu sefer aile dostumuz olan bir doktora gittim. Farklı olarak 2 tane kesin kanal tedavisi iki de dolgu gerektiğini söyledi ama öncelikle yanağıma baskı yapan bir 20lik yaş dişim varmış, onu çekti. Çok da rahat oldu ne acı ne sızı... Dün akşam da dolguları yaptırmak için gittiğimde kanal tedavisi için açtığı dişin tamamen ölmüş olduğunu, hiçbirşey yapamayacağını çekmek zorunda olduğunu söyledi. Ben ne boynu bükükler gibi tamam size güveniyorum dedim, adam çekti dişimi, arkadan 3.diş... Artık kahkaha atmak yasak bana çok çirkin gözüküyor ay 30 yaşım daha dolmadan 1 dişimi kaybettim. Çok üzüldüm, 1 ay sonra filan diş yapılcak oraya, o zamana kadar tebessüm etmekle idare edicem artık. İşin diğer boyutu da şu; eve gittim kocam kıyameti kopardı nasıl dişimi çekermiş, diş çekmek en son çare olmalıymış, beni kazıklamak için kurtarabileceği dişi kasıtlı olarak çekmiş olabilirmiş bıdı bıdı.. İçime kurt düştü mü, ekstra moralim bozuldu. Ama babamın tanıdığı, "asla öyle bişey yapmaz kızım, bana çekilmesi zorunlu dedikleri dişi bu adam kurtardı, zorunda kalmasa yapacak bişeyi olsa mutlaka çekmezdi" dedi. Neyse içim ferahladı biraz ama gitti giden, dişsiz kaldım. Gene de bu halimle yemek yemeye çalıştım ve yedim ya kendime inanamıyorum :) Yemek yerken de bi baktım kocam kapıdan beni izliyo, gülerek "senin şu halini gören asla 2 saat önce diş çektirmiş demez" dedi, iştah miştah kapanmıyosa benim suçum ne kardeşim acıkmışım yedim, bi de alay konusu oldum dişsiz canavar diye :)))